Σκακιστικές Κινήσεις

Πάντα όταν κάποιος σε οποιοδήποτε επίπεδο ( ατομικό, κρατικό, διεθνές ) προσπαθεί να πετύχει κάτι και θέλει σοβαρά να το κάνει ακολουθεί μία στρατηγική. Η στρατηγική αυτή μπορεί να παραμείνει σταθερή ή να αλλάξει ανάλογα με την ποιότητα της στρατηγικής του αντιπάλου.

Υπάρχουν πολλά είδη στρατηγικής τα οποία κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει και τα οποία, αν ενδιαφερόμαστε, μπορούμε να τα δούμε στην πιο αφηρημένη μορφή τους κατά την διεξαγωγή μιάς παρτίδας σκακιού ( ή πολλών ). Όπως και τα μαθηματικά έτσι και το σκάκι περικλείει δέος και φόβο ότι δεν θα μπορέσουμε να το καταλάβουμε. Αυτό όμως δεν είναι αληθές ούτε στην μία ούτε στην άλλη περίπτωση αφού και τα μαθηματικά και το σκάκι είναι απλώς μία γλώσσα απλής λογικής ακριβώς όπως και η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε : στην αρχή συλλαβίζουμε αλλά αν συνεχίσουμε να την εξασκούμε αποκτούμε ευφράδεια και ακόμα και γλαφυρότητα στον λόγο μας. Όλοι οι σκακιστές ανεξαιρέτως ομολογούν ότι πρίν να μπορέσει κανείς να μετρήσει ικανότητα ή ταλέντο στο σκάκι θα πρέπει να έχει διδαχθεί όλες τις σκακιστικές κινήσεις και στρατηγικές που αν δεν τις ξέρει κάποιος όσο έξυπνος ή ταλαντούχος και αν είναι δεν θα μπορέσει να το δείξει.

Αυτό ακριβώς είναι το οποίο συμβαίνει σε όλες τις πτυχές της ζωής και ακριβώς αυτή η γνώση είναι που επιχειρείται να αποκρυφτεί από τους πολίτες και όταν παρόλα αυτά την αποκτήσουν και την κάνουν κτήμα τους να τους πείσουν ότι αυτό που έχουν δεν υφίσταται ή είναι πολύ αργά να το χρησιμοποιήσουν.

Στην περίπτωση του θέματος της ονομασίας των Σκοπίων το παρατηρούμε αυτό με την συνεχή καραμέλα προπαγάνδας για εσωτερική κατανάλωση και μόνο σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε αντίρρηση της Ελλάδος και απαίτηση για παντελή απουσία του όρου Μακεδονία από το όνομα του κρατιδίου των Σκοπίων είναι καταδικασμένη επειδή ‘ τώρα είναι πολύ αργά’.

Αυτό είναι επικοινωνιακό τρυκ καθότι ποτέ δεν είναι αργά, ιδίως στις περιπτώσεις που ο λαός δεν έχει λάβει σαφή και επίσημη ενημέρωση για την δράση και τις αποφάσεις ή ενέργειες ή έλλειψη αυτών από τις εκάστοτε κυβερνήσεις από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Επίσης είναι ψευδής ισχυρισμός όπως δείχνεται από τα δεδομένα και άλλων περιπτώσεων [ βλ. περίπτωση ένστασης της Γαλλίας στην επίσημη ονομασία ‘Μεγάλη Βρετανία’ ( δηλαδή ονομασία με προσδιορισμό ) λόγω πιθανού αλυτρωτισμού της Αγγλίας προς την Βρετάνη της Γαλλίας η οποία ένσταση κερδίσθηκε / περίπτωση απαγόρευσης του κράτους της Κίνας προς το κράτος της Ταϊβάν να χρησιμοποιήσει σύνθετη ονομασία με τον όρο Κίνα ] διεθνώς.

Επίσης καταρρίπτεται ιστορικά ο ισχυρισμός ότι σύνθετη ονομασία με προσδιορισμό δεν προωθεί αλυτρωτικά κίνητρα, καθότι εάν αυτό ήταν αληθές η ένσταση της Γαλλίας δεν θα εισακουγόταν ( αντί για Μεγάλη Βρετανία η Αγγλία αναγκάστηκε να ονομαστεί επίσημα Ηνωμένο Βασίλειο / UK ) ούτε θα είχε εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε η κατάσταση στο τότε διχασμένο Βιετνάμ.
Συνεπώς, όχι μόνο δεν είναι αργά αλλά και δεν πρέπει επ’ουδενί να επιτραπεί να υπάρξει ο όρος Μακεδονία σε οποιαδήποτε είδους σύνθετη ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.

Οποιαδήποτε φαινοτυπικά ‘μετριοπαθείς’ και ‘συμβιβαστικές’ λύσεις / υποχωρήσεις είναι στην ουσία όχι μόνο προδοτικές προς την Ελλάδα και άδικες με βάση τα ιστορικά, ανθρωπολογικά και ανθρωπιστικά δεδομένα αλλά και πολεμοκάπηλες και άκρως καταστροφικές για όλα ανεξαιρέτως τα κράτη των Βαλκανίων και όχι μόνο, αφού με μία σύνθετη ονομασία προωθείται φιλοπόλεμη και αλυτρωτική πολιτική πολύ εύκολα εφαρμόσιμη στα χέρια οποιουδήποτε ασυνείδητου ή χρηματισμένου ηγέτη.

Μία πολύ επιτυχής στρατηγική η οποία εφαρμόζεται στο σκάκι και στη ζωή είναι αυτή του ‘ διαίρει και βασίλευε’ : είναι πολύ εύκολο να νικήσεις τον αντίπαλο εάν απομονώσεις σε μικρές ομάδες τα πιόνια του πάνω στην σκακιέρα αντί να τα αφήσεις να έχουν ένα μεγάλο κοινό μέτωπο.

Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό ανέκαθεν επιτυγχάνεται μέσω της παραπληροφόρησης, της διχόνοιας, του αποσυντονισμού ανάμεσα στις διάφορες ομάδες και τμήματα της. Τρανταχτό παράδειγμα στην ιστορία της Ελλάδος αποτελεί ο Εμφύλιος Πόλεμος του 194 ο οποίος δημιουργήθηκε από συστηματική παραπληροφόρηση των διαφόρων διαφορετικών ομάδων αγωνιστών και πολιτών οι οποίοι είχαν συνεργαστεί ομαλότατα και επιτυχέστατα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα όπου υπήρχε απουσία όλων των ‘ηγετικών’ πολιτικών φιγούρων που πρωτοστάτησαν κατά την διάρκεια του Εμφυλίου. Αυτή η παραπληροφόρηση που ξεκίνησε από την ώρα της άφιξης των κορυφώθηκε με τα διάφορα γεγονότα προβοκάτσιας και τον εκφοβισμό του κόσμου σε σχέση με την κατοχή όπλων και τον φιλοσοφικό / πολιτικό προσανατολισμό των διαφόρων ομάδων που είχαν πολεμήσει ενωμένα κατά του ναζισμού και που αποσκοπούσαν στη δημιουργία ενός κράτους πρόνοιας και εκπαίδευσης το οποίο είχαν ήδη εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία πρίν την άφιξη των πολιτικών αυτών ατόμων από την Αίγυπτο. Αυτό ακριβώς το κράτος πρόνοιας και εκπαίδευσης που απείχε παρασάγγας από τον κοινωνικοοικονομικό σχεδιασμό της ΕΣΣΔ, ήταν που εξαφανίσθηκε δια παντός σαν να μην υπήρξε ποτέ με την επέλαση του τεχνητού αυτού Εμφυλίου Πολέμου.

Στις μέρες μας επιχειρείται ακριβώς η ίδια διασπορά διχόνοιας και διάσπαση του Ελληνικού στοιχείου εντός και εκτός των συνόρων μέσω :

1. της παραπληροφόρησης

Τα ΜΜΕ παρουσιάζουν μία άκρως μονομερή και μη αντικειμενική κατάσταση, προωθώντας εμμέσως ή αμέσως πλήν σαφώς τις θέσεις των Σκοπίων, φιμώνοντας ταυτόχρονα όλες τις πράξεις, εναντιώσεις και κινήσεις από Έλληνες πολίτες και συλλόγους εντός και εκτός των συνόρων. Έτσι εντός των συνόρων οι Έλληνες πιστεύουν ότι η Διασπορά δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το Μακεδονικό και είναι άεργη ή σύμφωνη με τις θέσεις ξένων δυνάμεων, η Διασπορά πιστεύει ότι οι Έλληνες εντός των συνόρων αδιαφορούν αναλόγως ή συμφωνούν με τις επίσημες ανακοινώσεις και θέσεις των κρατούντων και πιστεύουν ότι η χλιαρή πολιτική της κυβέρνησης η οποία ακολουθεί τις λεγόμενες ‘ συμβιβαστικές’ λύσεις που ήδη αναλύσαμε πού οδηγούν είναι η πιο δυναμική που έχει να δείξει ο εγχώριος Ελληνικός πληθυσμός. Έτσι και οι εγχώριοι Έλληνες και της Διασποράς αισθάνονται απομονωμένοι, αποδυναμωμένοι και τουλάχιστον απογοητευμένοι ο ένας από τον άλλον.


Τα τοπικά ΜΜΕ κάθε περιοχής προβάλλουν πολύ διαφορετικές εικόνες κάνοντας μία προπαγάνδα η οποία είναι ανόμοια και αντιφατική και την οποία ο κάθε Ελληνικός τόπος θεωρεί ότι είναι καθολική στην Ελληνική επικράτεια. Έτσι στην Βόρειο Ελλάδα προωθείται δυσανεξία στις Σκοπιανές θέσεις και μία αίσθηση μαχητικότητας σε περίπτωση αλυτρωτισμού. Στην Νότια Ελλάδα όμως καλλιεργείται μεγάλη ανεκτικότητα στις Σκοπιανές θέσεις και μετριοπάθεια στην καλύτερη περίπτωση έως και ηττοπάθεια. Στην Κύπρο αισθάνονται θυμό προς την κυρίως Ελλάδα διότι προωθείται ότι η Ελλάδα τους πρόδωσε από την εισβολή του Αττίλα και μετά. Ενώ στην κυρίως Ελλάδα υπάρχει δυσαρέσκεια προς την Κύπρο για την έλλειψη υποστήριξης που φαίνεται να μας παρέχει στους αγώνες μας ή και στην επιδείνωση των συνθηκών των διαπραγματεύσεων λόγω της εκκρεμούσας Κυπριακής κατάστασης. Το ίδιο συμβαίνει και στην Κρήτη αφού κυκλοφορεί η φήμη ότι η Κρήτη αισθάνεται πιο πολύ Κρήτη παρά Ελλάδα.

Αυτό παράγει μία τεχνητή κατάσταση διαφοροποίησης και διάσπασης που πολύ εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε Εθνικό σπαραγμό με πολύ δυσοίωνες προοπτικές εξέλιξης για το ενιαίο κράτος της Ελλάδας.

2. της απειλής

Με την προπαγάνδα και την επιβολή μίας τεχνητής υπέρογκης ακρίβειας ο Ελληνικός λαός βομβαρδίζεται από την ιδέα ότι είναι φτωχός, ανίσχυρος και αδύναμος. Η συνεχείς αποτυχημένες συνδικαλιστικές προσπάθειες να κάμψουν τις κατάφωρες κοινωνικές παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού είναι μία συνεχής επιβεβαίωση προς τον Έλληνα πολίτη ότι ‘μπορεί να φωνάξει αλλά όχι να επιβληθεί’.

Επίσης απειλούμαστε ότι η απόφαση είναι ήδη ειλλημμένη από την πλειοψηφία της Διεθνούς Κοινότητας και εάν αντιταχθούμε θα πηγαίνουμε ενάντια στις λεγόμενες υπερδυνάμεις με ζοφερές αλλά κατά βάση και κατ’ ουσία απροσδιόριστες συνέπειες χωρίς να τονίζεται η δική μας στρατηγική δύναμη και σημασία προς αυτές.

Επίσης απειλούμαστε ότι είμαστε στρατιωτικά αδύναμοι, ιδέα που έχει καλλιεργηθεί συστηματικά από την εποχή της εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο, που ήταν και η επίσημη δικαιολογία των τότε κρατούντων για την υποχώρηση μας και την αποτροπή των χιλιάδων Ελλήνων πολιτών κάθε ηλικίας που αυθόρμητα και εθελοντικά συνέρευσαν στο κέντρο της Αθήνας για να αποσταλούν προς υπεράσπιση της Κύπρου, όπου και διετάχθησαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους επειδή « δεν υπήρχαν όπλα και εξοπλισμός για Κυπριακή εκστρατεία». Τώρα ομολογείται ανοιχτά και αναιδώς από τους τότε στρατηγούς ότι είπαν ψέματα για να μην υποστηρίξουν την Κύπρο και να αναχαιτίσουν τον ενωμένο Ελληνικό λαό ο οποίος χωρίς όπλα και εξοπλισμό έκανε το έπος του 1940.

Το ίδιο ακριβώς σκηνικό αναχαίτισης της πρόθεσης του Ελληνικού Λαού για προάσπιση των δικαιωμάτων της Ελλάδας και των εδαφών της υπήρξε στα Ίμια το 1996.

Το ίδιο γίνεται και τώρα από τα ίδια ακριβώς άτομα, παρατάξεις και συμφέροντα όχι για να μην κατέβουν οι Έλληνες σε πόλεμο αλλά για να φοβούνται τι θα γίνει εάν υψώσουν την πραγματική διπλωματική τους φωνή.

Μέχρι τώρα εξερευνήσαμε τις πιο εμφανείς σκακιστικές κινήσεις και στρατηγικές αυτών που είναι ενάντια στον Ελληνικό Λαό αλλά και σε κάθε Λαό συμπεριλαμβανομένου και του κρατιδίου των Σκοπίων που χειραγωγείται εδώ και πενήντα χρόνια.

Στο επόμενο άρθρο θα εξερευνήσουμε τις πιο απλές σκακιστικές κινήσεις και στρατηγικές που θα εξασφάλιζαν ειρήνη στην περιοχή των Βαλκανίων και ακέραια τα Ελληνικά συμφέροντα χωρίς καμία καταπάτηση των δικαιωμάτων άλλων Λαών.

Διαρρήκτες

Σήμερα σε ώρα, σύμφωνα με αυτά τα οποία λέγονται για διαρρηκτές και ‘μπουκαδόρους’ από την κοινή γνώμη και τις γενικές εκτιμήσεις, η οποία δεν ήταν αναμενόμενη εισέβαλαν διαρρήκτες στο σπίτι μου και πήραν χρήματα και χρυσαφικά. Όταν το κατάλαβα εξεπλάγην διότι οι διαρρήκτες είχαν χτυπήσει μέρα μεσημέρι και ενώ και οι γείτονες και μέλη της οικογενείας μου βρισκόταν εντός και γύρω από το σπίτι.

Όμως όταν ο αστυνομικός της σήμανσης ήρθε για τα αποτυπώματα, με πληροφόρησε ότι το να μπαίνει ένας διαρρήκτης μέρα μεσημέρι είναι κάτι σύνηθες το οποίο μπορεί να αποφευχθεί εάν ο κόσμος το γνωρίζει και έχει λάβει συγκεκριμένες προφυλάξεις οι οποίες όμως δεν γίνονται γνωστές ούτε μαθαίνονται στον κόσμο και αυτοί που τις ξέρουν είναι μόνο οι ειδικοί και αυτοί που έχουν ‘καεί’.

Εκτός από τον μεμονωμένο εκάστοτε αστυνομικό ο οποίος προσπαθεί να βοηθήσει και να στηρίξει όπως ο αστυνομικός της σήμανσης που ήρθε στο σπίτι μου ή άλλοι οι οποίοι με έχουν βοηθήσει με νομοθεσίες και άλλες υποδείξεις οι οποίες θα έπρεπε να ήταν διδασκόμενες στον πολίτη και όχι δύσκολες να εντοπιστούν, η γενική αντιμετώπιση του κρατικού φορέα στο απρόσωπο επίπεδο ήταν άκρως απαξιωτική και πλήρως ενάντια στο να κάνει ακόμα και το αυτονόητο, όπως να καταγράψει το συμβάν και να έχει άμεση ανταπόκριση χωρίς ικανή φοβέρα.

Αυτή ακριβώς είναι και η κατάσταση η οποία ισχύει ως προς τους Έλληνες ιδιώτες πολίτες σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις ανάγκες έκφρασης και δημοσίευσης της φωνής και της γνώμης τους ουσιαστικά και σε μεμονωμένο επίπεδο γεγονός που δεν ισχύει για τους μη Έλληνες ιδιώτες πολίτες οι οποίοι εισακούονται οποτεδήποτε ( στα νέα, στις εκπομπές τύπου talk show κλπ ) αρκεί να εξυπηρετούν μία προπαγάνδα με την οποία επιχειρείται να πεισθούν οι Έλληνες ιδιώτες πολίτες να δεχθούν να μην λάβουν τις προϋποθέσεις που ο ειδικός ( δηλαδή η ιστορία σε επίπεδο σχέσεων χωρών και η παγκόσμιος πολεμική ιστορία ) ορίζει ότι πρέπει να λάβουν ώστε να μην μπεί μέσα ο θρασύς διαρρήκτης που κανείς δεν τον φαντάζεται ικανό να αποτολμήσει την διάρρηξη και να μην καταφέρει να πάρει τα τιμαλφή της οικονομίας, κουλτούρας και ιστορίας τα οποία εποφθαλμιά.

« Δεν ξέρετε πόσο πολύ δούλεψα για να πείσω την μητέρα μου να φυλάει τα τιμαλφή της σε ασφαλές μέρος και όχι στο συνηθισμένο » μου είπε ο αστυνομικός της σήμανσης. Κανείς δεν διδάσκει τον κόσμο να φυλάγεται από τους διαρρήκτες και τους κλέφτες. Η όποια προστασία σχεδιάζεται με τέτοιο τρόπο ώστε και οι αστυνόμοι που θέλουν να μην μπορούν να έχουν την αποτελεσματικότητα που πρέπει και που οι ίδιοι θα ήθελαν ακριβώς όπως δεν μας διδάσκεται ως Ελληνικό Έθνος να φυλαγόμαστε από τους άλλους διαρρήκτες και κλέφτες πολιτισμού, ανθρώπινου δυναμικού, πνευματικής ιδιοκτησίας, ιστορίας, κουλτούρας, και στην τελευταία ανάλυση χρήματος και περιουσίας.

Αντιθέτως μας επιβάλλεται μέσω προπαγάνδας σε επίπεδο πλύσεως εγκεφάλου από τα ΜΜΕ αλλά και κάθε μεμονωμένο διαμορφωτή σκέψης ο οποίος πιστεύει ότι κερδίζει κύρος ανάμεσα στους ομοίους του ( από το επίπεδο της λαϊκής μέχρι το επίπεδο της Ακαδημίας ) να κάνουμε οτιδήποτε ώστε να μην υπάρχει καμμία προστασία της Εθνικής μας περιουσίας και κληρονομιάς, να κάνουμε
« συμβιβασμούς » οι οποίοι δεν είναι συμβιβασμοί αλλά ήττες και απογοητευτική επίδοση για ένα λαό ο οποίος δεν συμβιβάστηκε ούτε με τους ναζί όταν άλλες χώρες λεγόμενες δυνατές έριχναν τις ασπίδες τους και συνθηκολογούσαν, ούτε με την κάθε δικτατορία που προσπάθησε να του επιβληθεί με τις πλάτες των μεγάλων δυνάμεων που τώρα μας λέγεται να φοβόμαστε.

Και η αλήθεια είναι ότι ο Ελληνικός λαός ΔΕΝ συμβιβάζεται και ΔΕΝ συνθηκολογεί.

Και πώς δικαιολογείται η κατάσταση που διεθνώς προβάλλεται, ότι η Ελλάδα συνθηκολογεί και συμβιβάζεται με μία μέση λύση η οποία όλοι γνωρίζουν ότι είναι θρίαμβος των Σκοπίων και της στρέβλωσης της αλήθειας και κατάφωρης καταπάτησης και εξαπάτησης ( στο πρόσωπο νεαρών ατόμων που δεν μαθαίνουν σωστή ιστορία ) την οποία τα Σκόπια αντιπροσωπεύουν, αφού ο Ελληνικός λαός δεν το κάνει αυτό ;

Γιατί ο πραγματικός Ελληνικός λαός φιμώνεται από όλα τα βασικά ΜΜΕ.

Όχι μόνο αρνούνται να ανακοινώσουν δίπλα στις δηλώσεις και ισχυρισμούς των Σκοπιανών ιδιωτών τις δηλώσεις και τις αποδείξεις των Ελλήνων ιδιωτών ενάντια τους, αλλά και αρνούνται να ανακοινώσουν ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΜΑΤΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΙΔΙΩΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

Ο κάθε ένας από εμάς αισθάνεται απομονωμένος ή μισοδέχεται την ταμπέλα του ‘ακραίου’ που του βάζουν τα ΜΜΕ και οι αρχηγοί διαμόρφωσης γνώμης και δεν γνωρίζει ότι δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας και έχει συμμάχους σε όλη την υφήλιο.

Αυτή η εσκεμμένη προπαγάνδα και αποδυνάμωση μέσω της τεχνητής αίσθησης ότι ο κάθε ένας από εμάς είναι μόνος και θα απομονωθεί εάν εξωτερικευτεί γίνεται συστηματικά πρωτοστατούντων των πολιτικών όλου του φάσματος εκτός αυτών οι οποίοι ήδη δεν είναι αρεστοί στους Έλληνες λόγω του ολοκληρωτισμού τους που είναι ενάντια στο Ελληνικό ελεύθερο πνεύμα, και συνεπώς χρωματίζουν μία σωστή τοποθέτηση ως ακροδεξιά και μη δημοκρατική. Αυτού του είδους ο σκόπιμος συνδυασμός μίας σωστής έννοιας / ιδέας / τοποθέτησης με κάτι άκρως αρνητικό και μισητό έχει ξαναγίνει με σκοπό την αποσύνθεση του Έθνους μας και την μόνιμη παράλυση του.

Αποδείξεις για το παραπάνω :

1. Για την ανακοίνωση μου την οποία έστειλα με FAX σε όλα τα βασικά κανάλια τηλεόρασης (MEGA, ANT1, ALPHA, ALTER, SKAI, NET, NET 3) σχετικά με το διάβημα που υπάρχει στο παρόν blog, αγνοήθηκε ή μου ειπώθηκε ανοιχτά την Κυριακή 13 Απριλίου 2008 από τους διευθυντές ειδήσεων των καναλιών ότι δεν θα την προβάλλουν ή αναφέρουν σε ρεπορτάζ ή σε δελτία ειδήσεων κατά παράβαση του νόμου της Ελλάδος ( « Κώδικας δεοντολογίας ειδησεογραφικών και άλλων δημοσιογραφικών και πολιτικών εκπομπών»,προεδρικό διάταγμα υπ’ αριθ. 77, της 20 / 3 / 2003) που κατά γράμμα το ορίζει.
2. ο συνδυασμός του « Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» συνδυάστηκε άρρηκτα με την χούντα του 1967 μετά από προπαγάνδα 7 ετών με αποτέλεσμα ο Έλληνας πολίτης να το μισήσει και να φοβάται να ομολογήσει την ελληνικότητα του. Αυτό στην ψυχολογία λέγεται classical conditioning, δηλαδή η μεταφορά του μίσους προς το ερέθισμα της δικτατορίας συνδυάστηκε και μεταφέρθηκε στο αθώο και φίλιο ερέθισμα της ταυτότητας του η οποία τον βοήθησε να επιβιώσει μέσα από Τουρκοκρατία και Ναζισμό.
3.Τα ΜΜΕ όπως και το ίδιο το κράτος άλλωστε δεν είχαν ενημερώσει για την προπαγάνδα σχετικά με τα Σκόπια που οργίαζε σε περασμένες δεκαετίες ώστε να δώσουν στον Ελληνικό λαό την ευκαιρία να αντιδράσει πρίν φτάσουμε στο ντελίριο των ημερών μας.




Φαίνονται όλα αυτά σαν θεωρία συνωμοσίας ενός καταστροφολόγου ; Και όμως δεν είναι. Είναι η πολιτική που έχει χαραχθεί για την εξάρθρωση όλων των λαών με χαρακτηριστικά όπως των Ελλήνων σύμφωνα με τον Χένρυ Κίσσινγκερ όπως ανοιχτά το ομολόγησε το 1974 :

Henry Kissinger: «The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East»
(Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή).Απόσπασμα ομιλίας του Henri Kissinger στην Ουάσινγκτον τον Σεπτέμβρη του 1974...


Μήπως σε συνδυασμό με την προσπάθεια φίμωσής μου, η σημερινή επίθεση στο σπίτι μου είναι μία προειδοποίηση όμοια με αυτές που είχε ο πατέρας μου τα τελευταία χρόνια πρίν την δολοφονία του, ή μετά από όσα ειπώθηκαν θα το αγνοήσουμε ως θεωρία συνομωσίας ενός καταστροφολόγου ;